آرمانها:

آرمانهاي هر فرد بر اساس عقايد و جهان بيني هر شخص مشخص مي شود .البته آرمانها شرايطي را در ديد يك آرمانگرا ترسيم مي كنند كه به ايجاد آرمان شهر تعبير مي شود يعني شرايطي كه بهتر از آن در واقعيت قابل ايجاد نباشد و در حال حاضر به يك امر محال شبيه مي باشد .

 البته پيروان اديان بر اساس اصول بنيادين دين خود ،آرمانهاي مذهبي مشخصي دارند كه اصولآمعتقد به تحقق آنها هستندو معتقدان به اديان  آرمانهاي مذهبي خود را در رأس‌هر آرمان مادي و مذهبي ديگري قرار مي دهندو اصلي ترين آرمان آنها كه آرمان جمعي پيروان آن دين هم  هست تحقق همين آرمانهاي مذهبي است.

نكته مهم و قابل توجه در اين بحث اين است كه :هر دين بنا به آرمانهاي ويژه اي كه براي پيروان خود تعريف كرده ،شرايط خاصي را براي تحقق آن مورد تذكر قرار داده و نقش پيروان را در تحقق و يا عدم تحقق اين شرايط ،بر اساس ميزان تلاششان، بسيار پررنگ مطر ح كرده و لذابر اساس اين نقش محوله به پيروان ، مومنان و عاملان واقعي به آن اديان فراتر از عنوان آرمان به اين مسئله به عنوان يك تكليف و وظيفه نگاه مي كنند و خود را موظف به تحقق آن مي دانندو در جهت تحقق اين مطلب از طرق مختلف ومتنوعي اقدام مي نمايند و حتي ديگران(معتقدان به اديان ديگر ،بي دينان و...) را نيز در اين مسير با ايجاد اهداف همگرا با  آرمان خود ،بسيج مي كنند .

پس به اين نتيجه ميرسيم كه بررسي آرمانهاي اديان ديگر ما را در جهت ريشه يابي بسياري از تحركات و اقدامات در جهان امروز ياري مي رساند،چرا كه بسياري از رخدادهاي  دنياي امروز همان زمينه سازي در راستاي تحقق شرايط وقوع آرمانهاست.

سلام .

امروز دیگه باید جدی تر با  آرمانها مون برخورد کنیم.باید راس همه کارهامون به install (نصب)كردن مجدد آنها توزندگيمون بپردازيم.بعضي مواقع ما با غفلتهامون با يك حركت آرام به بر اندازي آرمانهامون كمك ويژه اي مي كنيم. به قولي uninstall مي كنيم.

حالا اصلآ آرمان چيه؟

آرمان در فرهنگ لغت فارسي به اميد، آرزو ،حسرت و آرزوي بزرگ معنا شده.ولي مطمئنآ اين واژه ها معنايي بسيار عميقتر از ظاهرشان دارند ،چرا كه همين واژه هاي كوتاه عامل تحرك همه انسانهادر تمامي ادوار تاريخ اند.البته اين مسئله هم نكته بسيار مهمي است كه :انسانها بنا بر سطح تفكر و ايدئولوژي هايشان (معرفتها)آرمانهايشان هم متفاوت است.

حالا اگه ما بخوايم آرمانها مون رو بشناسيم،بايد يه پله عقب تر بريم اول يه نگاهي به خودمون و اون امواج فكري كه توي سرمون هست بندازيم تا ببينيم ما كي هستيم و چي مي خوايم.(تو پرانتز عرض كنم كه ديد ما در اين مطالب يك ديدعمومي ولي آرماني در زمينه اجتماعي است نه شخصي ) .خوب پس رسيديم به اين نقطه كه بايد خودمون رو زيز ذره بين باورها قرار بديم .

خوب من خودمون رو با توجه به وجوه مشتركمان در اعتقادات معرفي ميكنم:

• ما يه سري بچه مسلمان هستيم كه البته اين لقب مسلمان بودن رو بخاطر باور داشتن به يه سري حقيقت كه در پايين به آنها اشاره ميكنم به مادادند:

1. توحيد  (اينكه همه كاره عالم فقط الله است وبس)
2. نبوت   ( حضرت محمد (ص)آخرين پيامبر خداست)
3. معاد    (ما يه روزي مي ميريم و يه روز ديگه كه بهش ميگن قيامت بلند مي شيم ببينيم صورت حسابمون در چه حاليه و خلاصه حساب پس بديم)  
4. امامت  (خدا 12تا صراط مستقيم براي ما قرار داده كه البته هرروز 10بار از خدا مي خوايم ما را به راه آنها هدايت كند.كه آن 12 راه، راه جدا از هم نيستند و همگي يك راه اند و آن راه صراطمستقيم يعني همان راه خداست.)   
5. عدل(در هيچ كار خدا ظلم راه نداردو خداوند همه چيز را همان جوري كه بايدباشن قرارداده)

تبصره :البته به خاطر باور داشتن به بندهاي 4و5 به ما شيعه هم مي گويند.( شيعه يعني پيرو امامش)

• هدف ما از زندگي : رسيدن به سعادت دنيوي و اخروي است كه رسيدن به اين هدف  منوط به پيمودن صحيح همان صراط مستقيم استكه يعني تطبيق با راه ائمه اطهار(ع).
• اينجا به يك نقطه حساس بحث نزديك مي شيم يعني تعيين هدف.باز تو فرهنگ لغت را كه نگاه مي كنيم  ميبينيم كه هدف :نشانه،غرض ،نشانه تير معني شده .حالا تحقق هدف تنها با فعال بودن يك سري آرمانها ميسر است.

 پس هدف وقتي تحقق مي يابد كه نيرويي در وجود انسان بر اساس آرمانهايش به وجود بيايد.

اصولآ آرمان مورد قبول هر فرد منطبق بر معيارها ي مورد اطمينانش است .پس بايد بگرديم بينيم آنهايي كه مورد وثوق ما هستند چه بياناتي در اين رابطه داشتند.

پيامبر اكرم (ص)مي فرمايند:آرزو براي امت من رحمت است و اگر آرزو نبود هيچ مادري فرزند خود را شير نمي داد و هيچ باغباني درختي را بر نمي نشاند.    (ميزان الحكمة)

يعني اين آرزوي هر فرد است كه او را به حركت  وا مي دارد.بطور مثال روزي حضرت عيسي (ع)نشسته بودند و ديدند كه پير مردي زمين را شيار مي كرد ،عيسي (ع)فرمود :بار خدايا (اميد و)آرزو را از او بر گير .آن پير در دم بيل را به كناري انداخت و دراز كشيد . ساعتي گذشت و عيسي (ع)گفت :بار الها آرزو رابه او باز گردان آن پير برخاست و شروع به كار كرد.

هدف از بیان مطالب فوق دقت دوباره بر اهمیت آرمان های انسان در تنظیم حرکت و اهتمام در کارها بود که البته مقدمه ای بر مطالب آینده می باشد.

داشتم فکر میکردم که چطوری وبلاگم رو شروع کنم .چند خط هم نوشم ولی بعدش خطشون زدم .به این نتیجه رسیدم که هر چی تو ذهنم هست و قصد دارم بیان کنم رو از اول بگم تادوستان دستشون بیاد دغد غه های  من چیند و من  می خوام چی بگم .اول گفتم یه سیر منظمی از اینکه آرمان چیه ؟آرمان ما چیه ؟ راههای رسیدن به آرمان و موانع اون و دوستان و دشمنان آرمان ما و...را مطرح کنم تا به یک معرفت نسبی تو این زمینه برسیم . البته این بحثها رو مطمئنا زیاد نمی تونم طولانی کنم چون من خبره در این زمینه نیستم وباید به مسائلی  بپردازم که در آنها دستی دارم  .موضوع اصلی که من رو وادار به وبلاگ زدن کرده عدم توجه ما بچه شیعه ها به کارکرد ضد آرمانها مونه واینکه دنیا چه خبره و ما ... خلاصه اول میخوام بدونید که کار من فقط بحث فلسفی نیست بعد از بحث کوتاهی که در مورد آرمان می کنم به مصداقهایی خواهم پرداخت که شاید برای اولین بار باشه که اینطوری به اونها توجه میکنید.